Gündem Postasi

Anne ve Babanın Görevleri

Anne ve Babanın Görevleri
06 Haziran 2018 - 14:14 'de eklendi ve 50 kez görüntülendi.

Değişik çocukların bütünüyle değişik karakterlerle doğduklarına dair bir hayli delil vardır. Aileler arzuladıkları ve bekledikleri çocukların siparişlerini veremezler. Onlar geleni alırlar. Fakat anne ve babaların da iyice yerleşmiş kişilikleri vardır. Bunları bir gün içinde değiştirmelerine imkân yoktur. Yumuşak başlı bir çift, belki yumuşak başlı, tatlı bir kız çocuğunu yetiştirmek için idealdir. Onlar kızın bağımsız, kabiliyetli bir insan haline gelmesi için gerekli hürriyeti verebilirler. Fakat bu çift, enerjik ve kararlı bir erkek çocuk için pek de öyle hazır olmayabilir. Onlar, çocuğu ne kadar çok severlerse sevsinler yine de kendisini rahatsız edici, şaşırtıcı, kafa tutan bir yaratık olarak görebilirler. Başka bir çift, cesur oğullarını neşe ve kolaylıkla idare edebilirler ama sessiz bir çocuk yüzünden hayal kırıklığına uğrayabilirler. Anne ve babalar doğan çocuğun karakterine göre en iyi bildikleri şekilde davranırlar.

Bir çocuğa bakarken bir hayli zor işi görmek gerekir. Uygun bir mama tertibi hazırlamak, bebek bezlerini ve giyecekleri yıkamak, bebeğin yemeğini yerken döküp saçtıklarını temizlemek… Daha büyük bir çocukta ise, kavgalara engel olmak, göz.yaşlarını kurulamak, anlaşılması güç hikâyeleri dinlemek, bir büyüğe zevkli gelmeyen oyunlara katılıp, kitaplar okumak, hayvanat bahçeleri, müze ve sirklerde dolaşmak, okul görevine yardım için yapılan ricalara uymak, yardıma çalışan çocuklar yüzünden ev işi bahçe işi ve bodrum temizleme gibi şeylerde türlü engelle karşılaşmak, yorgun olduğumuz gecelerde Okul Aile Birliği toplantılarına gitmek…

Çocuğun ihtiyaçları aile bütçesinde büyük bir yer tutar. Bunlar, daha geniş bir ev için verilecek daha yüksek kiradan, taksitle uygun bir ev almaktan, çabucak eskiyen ya da ayağa küçük gelmeye başlayan ayakkabılara kadar türlü türlü giderlerdir.

Çocuklar, anne ve babalarının partilere, gezmeye tiyatroya, arkadaş toplantılarına ve oyunlara gitmelerine engel olurlar. Çocuğunuz olmasını tercih etmeniz, ne pahasına olursa olsun çocuksuz bir çiftin yerinde olmak istemediğiniz doğrudur ama bu, hürriyetinizi özlemeniz sorununu da değiştirmez.

Anne ve babalar, işkence çekmek için çacuk sahibi olmazlar veya olmamalıdırlar. Aileler çocuk sevdikleri ve kendi öz evlâtlarını istedikleri için çocuk sahibi olurlar. Onlar aynı zamanda kendileri için çocuk sahibi olurlar. Onlar aynı zamanda kendileri çocukken anne ve babaları tarafından ne kadar çok sevildiklerini hatırlayarak çocukları severler. Çocuklara bakmak, onların büyüyüp iyi insanlar olduğunu görmek, bütün zorluklara rağmen, birçok anne ve babaya hayatlarının en büyük mutluluğunu verir. Dünyadaki diğer başarılardan dolayı duyulan gurur genellikle bununla ölçülmeyecek kadar zayıf kalır.

BOŞ FEDAKÂRLIKLAR HERKESİ HUYSUZLAŞTIRIR  Fakat bazı vicdanlı gençler, anne ve baba olmanın yeni sorumluluğunu içlerinde hissederler. Onlar bütün hürriyetlerinden ve bütün eski zevklerinden vazgeçerler. Bunu kolaylık olsun diye değil, bir prensip meselesi diye yaparlar. Bir fırsat çıktığı zaman bundan faydalanmaya kalksalar kendilerini suçlu hissettikleri için doğru dürüst eğlenemezler. Bir bebeğin doğumundan itibaren ilk birkaç hafta içinde bu duygu biraz normal sayılır. Zira bebek çok yeni ve âdeta inanılmayacak bir şeydir. Fakat fazla fedakârlık ne anne, baba ne de çocuk için iyidir. Onlar çocuğa fazla ilgi gösterirken sinirleri de gerilir. Böylece ne başkalarına ne de birbirlerine zevk verebilirler. Bu mahkûmiyet hayatını kendileri kabullenmiş olmalarına rağmen yine de isyana kalkarlar. Çocuk bu kadar fazla itinayı istememiş olmasına rağmen onlar bebeğe sinirlenmeye başlarlar. Bunun sonucunda da çocuktan karşılık olarak çok şey beklemeye başlarlar. Her şeyi alt üst olur. Teorik olarak çocuğa ihtiyacı olanı verip onu üzmeyecek ilgi ve zevkleri kendinize saklamakla dengeyi temin edebilirsiniz. Bu şekilde çocuğu daha fazla sevmeniz ve onun yanındayken bu sevgiyi daha kolaylıkla göstermeniz mümkün olur.

ANNE VE BABALARIN ÇOCUKLARDAN BEKLENTİLERİ Çocuk sahibi olmak birçok şeyden fedakârlık yapmak anlamına geldiğine göre, iyi anne ve babalar bunu yaptıkları için karşılık olarak çocuklarından bazı şeyler beklemelidirler. Doğdukları veya bakıldıkları için teşekkür demiyoruz. Bu çok fazla tabii. Fazla düşünceli olmak, şefkat, ailenin standart ve ideallerini kabullenmek gibi nitelikleri anne ve babalar çocuklarından isterler. Bunu sadece bencillikle, kendileri için değil, çocuklarının büyüyüp başkalarıyla iyi geçinerek mutlu olması için de isterler.

Eğer anne ve babalar çocuklarından uygun davranışları istemekte çekingen davranıyorlarsa (Buna, onların isteklerini anlatma hususunda yanlış teorilere saplanmaları, karakter bakımından çok fedakâr olmaları, ya da çocukların kendilerinden hoşlanmamalarından korkmaları sebep olur) arzularının yerine karşılaştıkları kötü tutumlara ellerinde olmadan sinirlenirler. Anne ve babalar o zaman için için hiddetlenirler. Fakat bu konuda ne yapacaklarını da bilmezler. Bu durum çocuğu da rahatsız eder. Gocuk kendini suçlu hisseder ve korkar fakat bu aynı zamanda cnun daha kötü ve inatçı olmasına sebep olur. Meselâ, bir bebek geceleri oturmaktan zevk almaya başlar ve annesi onun bu zevkini reddetmekten korkarsa, çocuk birkaç gün içinde annesini saatlerce ayakta tutan huysuz bir despot haline gelebilir. Anne, çocuğun hainliği yüzünden ondan hoşlanmamaya başlayacaktır, Anneye daha kesin davranması için cesaret verilirse, çocuğun hemencecik yumuşaması şaşılacak kadar çabuk olacaktır. Böy-ece anne de yumuşayacaktır.

Diğer bir deyimle anne ve babalar çocuklarına uygun şekilde davranmalarını öğrenemezlerse sonunda çocuklarına karşı iyi duygular besleyemez olurlar. Çocuklar da uygun şekilde davranmazlarsa mutlu olamazlar.

ANNE VE BABALAR KIZABİLİRLER. Anne ve baba olma-¡arı yaklaşan idealist gençler masum bebeğe sınırsız sabır ve sevgi göstermenin uygun olduğunu düşünürler sanırım. Fakat insanlar için bu imkânsızdır. Bebeğiniz, sabırla onu yatıştırmaya kalkmanıza rağmen susmamacasına ağlıyorsa, ona hak vermeye devam edemezsiniz. O size aksi, inatçı, nankör bir insan gibi görünür. Siz de elinizde olmadan, gerçekten kızarsınız. Ya da büyük çocuğunuz yapmaması gerektiğini bildiği bir şey yapmıştır. Belki sizin kırılacak cinsten bir eşyanız onun fazla ilgisini çekmiştir, ya da caddenin öbür tarafındaki çocuklarla buluşmayı çok isediği için dayanamamıştır. Veyahut istediği bir şeyi yapmadığınız için size kızmıştır. Bebeğe fazla ilgi gösterilmesine öfkelenmiştir. Bunun için de sırf huysuzluğu yüzünden yaramazlık etmiştir. Bir çocuk iyice anlaşılmış ve mantığa uygun bir kuralı çiğnerse siz sadece soğuk bir adalet heykeli olamazsınız. Bütün iyi anne ve babalar doğru ve yanlış konusunda katı yargılara sahiptirler. Size böyle düşünmeniz daha çocukken öğretilmiştir. Çiğnenen kural sizin kuralınızdır. Hasar gören eşya sizin malınız olabilir. Karakterine büyük önem verdiğiniz çocuğunuzdur hatayı yapan. Onun için kızmanız da kaçınılmaz bir şeydir. Çocuk normal olarak bunu bekler ve eğer gösterdiğiniz reaksiyon haklıysa bu yüzden size kırılmaz.

Bazan, sinirlenmeye başladığınızı anlamanız uzun bir zaman alır. Çocuk sabah kahvaltısına geldiğinden beri arka arkaya sinirlendirecek şeyler yapmıştır. Yiyecek hakkında uygunsuz sözler söylemiş, ona hazırladığımız sütü dökmüş, yasaklanan bir şeyle oynayıp onu kırmış, daha küçük bir çocuğa sataşmıştır. Siz sabırlı olmak için bütün gücünüzle uğraşarak, bütün buntarı görmemezliğe gelmişsinizdir. Fakat, belki aslında pek de kötü olmayan, son hareket yüzünden sabrınız birdenbire taşıverirve bunun şiddeti yüzünden biraz da şaşırırsınız. Genellikle böyle hırslan-dırıcı olaylar serisinde dönüp bakacak olursanız; çocuğun bütün sabah sertlik veya azar istediğini görürsünüz. Sizin sabırlı olmak için gösterdiğiniz iyi niyetli gayret onun bir yaramazlıktan ötekine geçmesine ve durdurulmayı beklemesine sebep olmuştur.

Hepimiz çocuklara kızarız. Başka nedenlerden gelen baskılar ve sıkıntılar yüzünden de onlara öfkelenebiliriz. Gerçeği tam anlamıyla gösteren bir karikatürde baba yaptığı işte karşılaştığı sıkıntılar yüzünden eve sinirli dönmüştür. Adam karısını tenkid eder. Kadın, genellikle sinirlenilmeyecek bir şey yüzünden büyük oğluna bağırır. Çocuk da buna karşılık küçük kızkardeşine çatar.

HER GEBELİKTE DUYGULAR DEĞİŞİKTİR. İki veya üç çocuğunuz varsa bir çocuk daha dünyaya geleceği için şartlarda vapılacak değişiklikler size öyle korkunç görünmeyebilir. Fakat tıbbî denemeler iyi bir annenin ruhunun da gebelik sırasında zaman zaman isyan ettiğini göstermektedir. Bir gebeliğin diğerlerinden daha zor olması için belirli sebepler bulunabilir. Belki bu gebelik beklenenden çok daha erken olmuştur. Baba iş hayatında sinirlenmektedir. Ail,enin iki tarafından birinde ciddî bir hastalık bulunmaktadır. Ya .da anneyle baba arasında ahenksizlik vardır. Diğer taraftan gözle görülecek bir sebep de olmayabilir.

Tandığım bir doğum doktoru beş ya da altı çocuk isteyen ailelerin bazılarına ikinci veya üçüncü gebelikte bir bunalım meydana geldiğini söylüyor. Gerçekten fazla çocuk isteyen bir anne yine de herhangi bir gebeliği sırasında şuuraltında birtakım endişelere kapılabilir. Kadın yeni bir bebeğe bakmak için zamanı, enerjisi ve sınırsız sevgisi olup olmadığını düşünmeye başlayabilir.

Bazan bu iç şüphe babada baş gösterir. Karısı gittikçe çocuklarla ilgilendiği için adam kendisinin ihmai edildiğini düşüne-bilir. Her iki halde de eşlerden birinin üzüntüsü, aksiliği diğerinin de hoşnutsuzluk duymasına sebep olur. Bunu başka şekilde izah edelim. Her insan vermeye devam edebilmek için bir şeyler alacağına inanmalıdır.

Ben bu reaksiyonların kaçınılmaz olduğunu iddia etmeyeceğim. Sadece sizi temin etmek isterim ki bunlar en iyi anne ve babalarda da görülür. Genellikle de geçici şeylerdir. Çocuk doğunca anne baba şuur altlarındaki etkiden kurtulurlar. Çocuğun sandıkları kadar büyük bir sorun olmadığını anlarlar. Belki de onlar çocuğa duydukları özlem nedeniyle ruh bakımından da gelişmişlerdir.

Etiketler :
SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER